Կար մի դդում՝ նա երազում էր, որ կարողանա քայլել։ Մի անգամ էլ հրաշք կատարվեց և դդումը ոտքեր ունեցավ և սկսեց քայլել։ Նա այնքան էր ուրախացել , որ մտածում էր դա երազ էր։ Հետո նա պատմում էր այդ մասին իր ընկեր դդումներին և խորհուրդ էր տալիս հավատալ, որ երազանքները կատարվում են, պետք է միայն հավատալ հրաշքներին։