Մեծ հավակնություններ ունեցող փոքր մարդկանց իրենց արժանի տեղը ցույց տալու համար նա մեկ այլ պատմություն էր պատմում որսորդի գնդակից վիրավորված առյուծի մասին, որ ցավից ոռնում էր և մահվան դուռն էր հասել: Առյուծին է մոտենում փոքրիկ, դանդաղաշարժ կրիան և հարցնում.
— Ի՞նչդ է ցավում:
— Որսորդն է վիրավորել, — պատասխանում է առյուծը:
Կրիան բարկանում է և ասում.
— Թող չորանան այն մարդու թևերը, որ վնասում են երկրի երեսին ապրող մեզ նման հրաշալի արարածներին:
— Կրիա եղբայր, — պատասխանում է առյուծը, — պետք է ասեմ, որ որսորդի հասցրած վերքն ավելի քիչ է ինձ տանջում, քան այն, ինչ հենց նոր ասացիր:
Այդ ասելով՝ առյուծը հոգին ավանդում է: Նույն բանի շուրջ նա մեկ այլ պատմություն էլ էր պատմում կամրջով անցնող փղի ականջը մտած լվի մասին:
— Ընկերս, — ասում է լուն, — երբ մեզ նման հսկաներն անցնում են կամրջի վրայով, այն ցնցվում է մեր հզորությունից:
Առաջադրանքներ
1. Ընթերցի՛ր առակը և առանձնացրո՛ւ անծանոթ բառերն ու արտահայտությունները:Լվի-ոջիլ
2. Ո՞վ է այս առակի գլխավոր հերոսը: Բնութագրի՛ր ու նկարագրի՛ր նրան:Այս առակի գլխավոր հերոսը՝ առյուծն է։Նա շատ բարի է։
3. Փորձի՛ր ինքդ այսպիսի մի առակ հորինել, նկարազարդել և հրապարակել:
Փիղն ու մուկը
Մի անգամ անտառում փիղը ուզում էր տրորել մկանը։Այդ ճամանակ մուկը ասաց նրան ․
-Դիմացդ նայիր միթե՞ չես նկատում քեզանից փոքրերին։Սակային փիղը նրան չլսեց և մկանը տրորելով անցավ։Դրանից հետո տարիներ անցան, երբ փիղը օգնության կարիք ուներ նա դիմեց իր անտառի ընկերներին որպեսզի իրեն օգնեն։ Սակային անտառի բնակիչները հրաժարվեցին նրան օգնել, հիշեցնելով մկան պատմությնը և այդ ժամանակ փիղը հասկացավ իր սխալը, շատ զղջաց և որոշեց այլևս երբեք չվնասել ոչ մեկին։
Մանվել Դավթյան 