Դստեր` Նվարդի հուշերից
Հայրիկը իր երխաների անունները դնում էր հատուկ խնամքով։ Օրինակ՝ մի անգամ՝ երբ հայրիկը որդի էր ունեցել, նրա ընկերը իմացել էր դրա մասին և նրան խորհուրդ էր տվել, որ եթե աղջիկ լինի անունը դրեք Արեգնազ եթե տղա Արեգ։ Հայրիկը իր որդու անունը դրեց Արեգ ։Երբ մեկը հիվանդանում էր` մոտենում էր գրկում, գուրգուրում, տաքությունն իմանում, հետո հարցնում. «Սիրուն ջան, ի՞նչ ես ուզում որ բերեմ…»: Երբ ասում էինք` ոչինչ, բացականչում էր. «Պա´հ, էդ ինչ դժվար բան ուզեցիր. ես ոչինչը ո՞րտեղից գտնեմ…»: Հյրիկը շատ բարի էր, ժպտերես և չէր սիրում, որ իր ընկերները վիճում էին։ Հայրիկը շատ էր սիրում մրգեր և ընկույզ նա չէր սիրում իր վշտերի, հոգսերի մասին բարձրաձայնել։ Նա շատ բարձր էր գնահատում մարդու ճաշակը։ Նա շատ ընկերասեր էր,ընկերություն էր անում բոլորի հետ անկախ իրենց ազգությունից։
Մանվել Դավթյան 