Есть в осени первоначальной
Короткая, но дивная пора —
Весь день стоит как бы хрустальный,
И лучезарны вечера…
Где бодрый серп гулял и падал колос,
Теперь уж пусто все — простор везде, —
Лишь паутины тонкий волос
Блестит на праздной борозде…
Пустеет воздух, птиц не слышно боле,
Но далеко еще до первых зимних бурь —
И льется чистая и теплая лазурь
На отдыхающее поле…
Վաղ աշնանը կա կարճ բայց հրաշալի ժամանակ,ամբողջ օրը բյուրեղի պես է իսկ երեկոները ՝ փայլուն ․․․
Որտեղ քայլում էր եռանդուն մանգաղը և ընկնում եգիպտացորենի հասկի վրա։ Հիմա ամբողջ տարածքը դատարկ է ամենուր միայն սարդոստայնի բարակ մազեր են փայլում,անգործ ակոսի վրա։
Օդը դատարկ է,թռչյունների ձայնը այլևս չի լսվում։ Բայց առաջին ձմեռային փոթորիկները դեռ հեռու են և պարզ ու տաք կապույտը թափվում է հանգիստ դաշտի վրա։
Մանվել Դավթյան 