Рубрика: հանրահաշիվ

հանրահաշիվ

Ինչպես գիտենք, հավասարումը որևէ անհայտ պարունակող հավասարություն է:
Այդ անհայտը հավասարման մեջ նշանակվում է որևէ տառով (սովորաբար x-ով): Լուծել հավասարումը, նշանակում է գտնել անհայտի բոլոր արժեքները, որոնք բավարարում են հավասարմանը, կամ ցույց տալ, որ այդպիսի արժեքներ չկան:
Երբեմն հավասարումը, բացի անհայտից, պարունակում է նաև այլ տառեր, որոնք կոչվում են պարամետրեր: Այս դեպքում մենք գործ ունենք անվերջ թվով հավասարումների հետ, քանի որ պարամետրի յուրաքանչյուր թույլատրելի արժեքի դեպքում ստանում ենք մեկ (սովորական) հավասարում: Պարամետրի որոշ արժեքների դեպքում այն կարող է ունենալ մեկ կամ մի քանի արմատ, իսկ որոշ արժեքների դեպքում կարող է ընդհանրապես արմատ չունենալ:
Լուծել պարամետր պարունակող հավասարումը (անհավասարումը)` նշանակում է լուծել այն պարամետրի բոլոր թույլատրելի արժեքների դեպքում:

Առաջադրանքներ․

1)Տրված է հետևյալ պարամետրական հավասարումը.
x2 — 2x — a = 0
a –ի ի՞նչ արժեքի դեպքում հավասարումն ունի մեկ լուծում:
a–ի ի՞նչ արժեքի դեպքում հավասարումն ունի երկու լուծում:
a–ի ի՞նչ արժեքի դեպքում հավասարումը լուծում չունի:

2)Տրված է հետևյալ պարամետրական հավասարումը.
x2 — 6x + a = 0
a-ի ի՞նչ արժեքի դեպքում հավասարումն ունի մեկ լուծում:
a-ի ի՞նչ արժեքի դեպքում հավասարումն ունի երկու լուծում:
a–ի ի՞նչ արժեքի դեպքում հավասարումը լուծում չունի:

3)Տրված է հետևյալ պարամետրական հավասարումը.
x2 + ax + 1 = 0
a -ի ի՞նչ արժեքի դեպքում հավասարումն ունի մեկ լուծում:
a–ի ի՞նչ արժեքի դեպքում հավասարումն ունի երկու լուծում:
a –ի ի՞նչ արժեքի դեպքում հավասարումը լուծում չունի:

4)Տրված է հետևյալ պարամետրական հավասարումը.
x2 + ax + 100 = 0
a -ի ի՞նչ արժեքի դեպքում հավասարումն ունի մեկ լուծում:
a -ի ի՞նչ արժեքի դեպքում հավասարումն ունի երկու լուծում:
a -ի ի՞նչ արժեքի դեպքում հավասարումը լուծում չունի:

5)Տրված է հետևյալ պարամետրական հավասարումը.
x2 = 4a2 — 100
a –ի ի՞նչ արժեքի դեպքում հավասարումն ունի մեկ լուծում:
a–ի ի՞նչ արժեքի դեպքում հավասարումն ունի երկու լուծում:
a –ի ի՞նչ արժեքի դեպքում հավասարումը լուծում չունի:

6)Տրված է հետևյալ պարամետրական հավասարումը.
x2 = a2 — 1
a –ի ի՞նչ արժեքի դեպքում հավասարումն ունի մեկ լուծում:
a -ի ի՞նչ արժեքի դեպքում հավասարումն ունի երկու լուծում:
a-ի ի՞նչ արժեքի դեպքում հավասարումը լուծում չունի:

  1. a=1; a>1; a<1a=-1;\ a>-1;\ a<-1a=−1; a>−1; a<−1
  2. a=9; a<9; a>9a=9;\ a<9;\ a>9a=9; a<9; a>9
  3. a=±2; a<2a=\pm2;\ a<-2a=±2; a<−2 կամ a>2; 2<a<2a>2;\ -2<a<2a>2; −2<a<2
  4. a=±20; a<20a=\pm20;\ a<-20a=±20; a<−20 կամ a>20; 20<a<20a>20;\ -20<a<20a>20; −20<a<20
  5. a=±5; a<5a=\pm5;\ a<-5a=±5; a<−5 կամ a>5; 5<a<5a>5;\ -5<a<5a>5; −5<a<5
  6. a=±1; a<1a=\pm1;\ a<-1a=±1; a<−1 կամ a>1; 1<a<1a>1;\ -1<a<1a>1; −1<a<1
Рубрика: գրականություն

Գրականություն

Երկուշաբթի`

Կարդա’, կատարի’ր առաջադրանքները`Իտալո Կալվինո. «Խիղճը»։

1.Ո°րն էր պատմվածքի ասելիքը։-մարդու խիղճը միշտ ուղեկցում է նրան և չի թողնում հանգիստ ապրել, երբ նա սխալ է գործում։ Նույնիսկ եթե մարդը փորձում է արդարացնել իր արարքները կամ փախչել պատասխանատվությունից, ներքին ձայնը՝ խիղճը, շարունակ հիշեցնում է ճիշտի և սխալի մասին։

2.Հիմնավորի’ր պատմվածքի ավարտը։Ավարտը ցույց է տալիս, որ մարդը չի կարող փախչել իր ներքին դատավորից․ որքան էլ փորձի արդարանալ կամ մոռանալ, խիղճը շարունակում է հիշեցնել իր սխալի մասին։ Հետևաբար, պատմվածքի ավարտը տրամաբանական է, որովհետև հերոսի ներքին պայքարը հանգեցնում է նրան, որ նա բախվում է իր խղճի հետ և չի կարող անտեսել այն։