Рубрика: գրականություն

13.03.2024

Աշխատանք դասարանում 

Ես իմ անուշ Հայաստանի

Ես իմ անուշ Հայաստանի արևահամ բարն եմ սիրում,
Մեր հին սազի ողբանվագ, լացակումած լարն եմ սիրում,
Արնանման ծաղիկների ու վարդերի բույրը վառման,
Ու նաիրյան աղջիկների հեզաճկուն պա՛րն եմ սիրում։

Սիրում եմ մեր երկինքը մուգ, ջրերը ջինջ, լիճը լուսե,
Արևն ամռան ու ձմեռվա վիշապաձայն բուքը վսեմ,
Մթում կորած խրճիթների անհյուրընկալ պատերը սև,
Ու հնամյա քաղաքների հազարամյա քա՛րն եմ սիրում։

Ո՛ւր էլ լինեմ — չե՛մ մոռանա ես ողբաձայն երգերը մեր,
Չե՜մ մոռանա աղոթք դարձած երկաթագիր գրքերը մեր,
Ինչքան էլ սո՜ւր սիրտս խոցեն արյունաքամ վերքերը մեր —
Էլի՛ ես որբ ու արնավառ իմ Հայաստան — յա՛րն եմ սիրում։

Իմ կարոտած սրտի համար ո՛չ մի ուրիշ հեքիաթ չկա․
Նարեկացու, Քուչակի պես լուսապսակ ճակատ չկա․
Աշխա՛րհ անցի՛ր, Արարատի նման ճերմակ գագաթ չկա․
Ինչպես անհաս փառքի ճամփա՝ ես իմ Մասիս սա՛րն եմ սիրում։

Առաջադրանքներ

  1. Բացատրի՛ր բառերը՝ արևահամ, սազ, ողբանվագ, արնանման, վիշապաձայն, վսեմ, հնամյա, խրճիթ, խոցել, յար, փառք։

 արևահամ=արևոտ, սազ- Պղնձե լարերով արևելյան երաժշտական գործիք:, ողբանվագ-, արնանման-արյունի գույն, վիշապաձայն-վիշապի ձայն, վսեմ-Էություն ունեցող, հնամյա-հին ժամանակվա, խրճիթ-փոքրիկ տնակ, խոցել-վիրավորել, յար-ընկերուհի, փառք-պատիվ։

  • Դուրս գրի՛ր բարդ բառեր։ 

Ողբաձայն

Վիշապաձայն

Արևահամ

Ողբանվագ

Արնանման

արյունաքամ

  • Քո բառերով ներկայացրո՛ւ բանաստեղծության բովանդակությունը։

Բանաստեղծությունը ներկայացնում էր, թե ինչպես է իր Հայաստանը սիրում ։

  • Համացանցից ճշտի՛ր ,թե ովքեր են Նարեկացին և Քուչակը։

Նրանք բանաստեղծ են,

Նարեկացին հոգևորական է, իսկ Քուչակը՝ ոչ։

  • Դուրս գրիր մակդիրները։ 

Մուգ երկինք

Ջինջ ջրեր

Մութ խրճիթ

Անհյուրնկալ պատեր

Рубрика: գրականություն

13.02.2024

Աշխատանք դասարանում 

Կարդա՛ բանաստեղծությունը.

Ա՛խ, ես երանի

Կայծակ լինեի,

Որոտ-ճայթյունով

Մըռայլ ամպերից

Ժայթքեի ըմբուսո,

Զարկեի ուժգին,

Պատռեի խավար

Կամարը երկնի,

Ցույց տայի մարդուն

Գաղտնիքը վերին,

Որ տեսներ՝ այնտեղ

Ի՞նչ բան կա ահեղ,

Կամ Ո՞վ է նըստած

Եվ ո՞ւր է Աստված…

Рубрика: գրականություն

գրականութ

Կարդում ենք Չարենց

Հնչում են օրերը, կանչում են,

Օրերը – կարմիր ու բոսոր.

Օրերը ղողանջ ու հնչյուն են,

Զնգում են՝ հրե ու հզոր: 

Ու սիրտս զնգում է, զնգում է,

Թռչում է՝ կրակ է ու բոց.

Լսո՞ւմ ես սրտի իմ զնգունը, 

Լսո՞ւմ ես, լսո՞ւմ ես, թե ոչ… 

Կրա՛կ կա սրտիս մեջ, կրա՛կ կա,

Հրդեհ է՝ վառվում է հրկեզ.

Ալիքը, կուզեմ, որ արա՛գ գա – 

Անդարձ է կարոտը երգիս: 

Կուզեմ, որ կյանքի մեջ գալիք այն 

Երգերս զնգան ու հնչեն 

– Կուզեմ, որ լսե, ա՜խ, գալիքը 

Երգերս այս վառ ու հնչեղ…

Рубрика: գրականություն

գրականություն

Դու իմ գարնան առավոտ- ինչպե՞ս կանչեմ քեզ հիմա.
Դուհարազա՜տ, սրտիսմոտ – ինչպե՞սկանչեմքեզհիմա:
Եվդու, ոսկիիմամառ, հրանման, հրավառ,
Ամռանկեսօրդուիմտոթ – ինչպե՞սկանչեմքեզհիմա:
Եվդու, ոսկիիմաշուն, աշնանմրգիպեսհասած,
Անուշացածմրգիհոտ – ինչպե՞սկանչեմքեզհիմա:
Դուքբոլորդհեռացել, մնացելեմհիմածեր
Եվիմսրտովարյունոտ – ինչպե՞սկանչեմձեզհիմա:
Ահասրտինիմարդենմոտեցելէմիպառավ
Ուբերելէմահվանբոթ – ինչպե՞սկանչեմձեզհիմա…

Առաջադրանքներ

Рубрика: գրականություն

04․03․2024

Առանձնացրո՛ւ Թաթուլին նկարագրող տողերը։ —

Դարձավ իր կըռվից իշխան Թաթուլը,
Դարձավ հաղթական իրեն զորքի հետ,
Սըրբեց, պատյանը դըրավ կեռ թուրը,

Ցնծության ձայնից դողաց Թըմկաբերդ

3. Քո կարծիքը գրի՛ր տիրուհու դավաճանության, այնուհետև շահին տված պատասխանի վերաբերյալ։ 

Քաջ էր ու սիրուն քեզնից առավել.
Մի բարձր ու ազնիվ տղամարդ էր նա.
Կնոջ մատնությամբ ամրոց չէր առել,
Չէր եղել կյանքում երբեք խաբեբա…

Նա շատ վատ բան արեց

4.  Հեղինակն այս պոեմով ի՞նչ գաղափար է փոխանցում։ 

Ուզում էր ասել որ դավաճանել պետք չէ

Рубрика: գրականություն

26.02.2024

Այս պատմվածքը մի աղջկա մասին էր, ով իրեն փեսա էր ման գալիս, և շատ մարդիկ նրա մոտ էին գալիս, և նրան առաջարկում լիքը թանկարժեք զարդեր, բայց նա դրանից հրաժարվում էր, և նա ցանկանում էր անջեր ։ Շատ մարդիկ գնացին դրա հետևից, որ բերեն և աղջկան տան, բայց այդպես ել չէին վերադառնում, և աղջիկը շատ տխրում էր, և մտածում էր որ բոլորը իրեն մոռացել էին։ Բայց թագավորը իր աղջկան հույս էր տալիս, որ նա միքիչ ել սպասի, և կբերեն անջեր հորը, բայց աղջիկը դեռ չէր հավատում, որ դա երբեվից է կբերեն, և նա արդեն շատ տխրել էր։ Անցան տարիներ, բայց նրանք չբերեցին անջեր հորը, բայց շատ մարդիկ էին այնտեղ գնացել, և ման եկել, բայց նրանցից ոչ մեկը հետ չեր եկել։  Եվ անջեր հորը չէր բերել, և աղջիկը արդեն սկսում էր իր հույսը կտրել, չիմանալով որ այդ անջեր հորի պատճառով շատ և շատ մարդիկ էին մահացել։ Եվ այսպես ամեն օր աղջիկը մտածում էր թե խի իրենցից ոչ մեկը չի բերում անջեր հորը, և ամեն օր այսպես մտածում էր, իսկ նրա հայրը այսինքն թագավորը նրան հույս էր տալիս, որ մի օր նրանցից մեկը գալու է, և քեզ տա անջեր հորը։ Բայց աղջիկը ել ոչինչնչին և ոչմեկին չեր հավատում, և այդպես նստած ամբողջ և բոլոր օրերը մտածում էր։ հաջողություն վերջ